3.0nderwijs

Het speerpunt van de cursus Mediawijsheid is dat de samenleving een verandering doormaakt. De 1.0 situatie maakt plaats voor een nieuwe 3.0 situatie. In deze blog bekijk ik hoe deze verandering zich manifesteert op het gebied van onderwijs.

Bring on the learning revolution

In de TED Talk ‘Bring on the learning revolution’ vergelijkt Sir Ken Robinson het huidige educatiemodel met een industrie. Het kernbegrip daarbij is lineariteit. Dat houdt in dat je een bepaald traject volgt, en dat als je alles goed doet je voor de rest van je leven gebakken zit. Volgens Robinson is dit systeem niet juist. Hij stelt: “Het leven is niet lineair, het is organisch.” We zouden ons dus ook niet zo druk moeten maken met het behalen van een hogere educatie, maar om ontplooiing van de talenten die we beschikken. Op die manier kunnen we zelf ons leven vormgeven.

Bij het ontwikkelen van een talent speelt passie een grote rol, aldus Robinson. En in mijn ogen is dit één van de meest belangrijke beweegredenen. Als je iets doet wat je niet leuk vind, wat heeft het dan nog voor nut? (Voorbehouden dat je een keuze hebt natuurlijk). Het zorgt er uiteindelijk enkel voor dat je je ongelukkig voelt. Robinson illustreert het mijns inziens precies met zijn opmerking dat een uur kan voelen als vijf minuten als je iets doet waar je passie voor hebt, maar vijf minuten ook als een uur kan voelen als dat niet zo is. Passie is belangrijk.

Uitvinden waar je passie voor hebt is echter niet altijd simpel. Zo was ik er vroeger van overtuigd dat ik archeoloog wilde worden. Daarna architect. Daarna journalist. En nu studeer ik een opleiding Communicatie. Het zijn verschillende periodes in mijn leven geweest die me gevormd hebben tot wie ik nu ben.

Zelfontplooiing is dus een organisch proces. Robinson is dan ook van mening dat we af moeten van het lineaire industriemodel van educatie, en over moeten stappen op een divers landbouwmodel. Hierbij is het streven een situatie te creëren waarin de studenten opbloeien. Zo wordt de educatie gepersonaliseerd voor de leerlingen.

We think

Charles Leadbeater is ook tegen het ouderwetse industriemodel van educatie. Volgens hem is dat niet bevorderlijk voor innovatie. Hij stelt een aanpak voor die gericht is op ‘community’-vorming. Op die manier werken mensen samen om elkaar te helpen. ‘Delen’ is daarbij het toverwoord, en met de opkomst van het internet is dat erg gemakkelijk geworden. Persoonlijk merk ik dat educatie al langzaamaan deze kant opgaat. Zo is het aantal Facebookgroepen dat gerelateerd is aan een bepaald vak dat ik volg bij mij al niet meer op één hand te tellen. Hierin beantwoorden we bijvoorbeeld elkaars vragen en posten we bruikbare informatie. Dit verloopt organischer dan wanneer iedere student afzonderlijk de docent e-mailt wanneer hij of zij met een vraag zit. 

Conclusie

Ik denk dat de ideeën van Robinson en Leadbeater steeds dichterbij komen. Zoals ik al meerdere keren in diverse opdrachten en blogs heb geschreven: de wereld is op weg naar een meer organische 3.0 situatie, maar er is nog een lange weg te gaan.

Referenties

• CharlesLeadbeater. (26-02-2008). We Think [Video]. Geraadpleegd op: http://www.youtube.com/watch?v=qiP79vYsfbo 

• TEDtalksDirector. (24-05-2010). Sir Ken Robinson: Bring on the learning revolution! [Video]. Geraadpleegd op: http://www.youtube.com/watch?v=r9LelXa3U_I