zondag 24 maart 2013

3.0nderwijs

Het speerpunt van de cursus Mediawijsheid is dat de samenleving een verandering doormaakt. De 1.0 situatie maakt plaats voor een nieuwe 3.0 situatie. In deze blog bekijk ik hoe deze verandering zich manifesteert op het gebied van onderwijs.

Bring on the learning revolution
In de TED Talk ‘Bring on the learning revolution’ vergelijkt Sir Ken Robinson het huidige educatiemodel met een industrie. Het kernbegrip daarbij is lineariteit. Dat houdt in dat je een bepaald traject volgt, en dat als je alles goed doet je voor de rest van je leven gebakken zit. Volgens Robinson is dit systeem niet juist. Hij stelt: “Het leven is niet lineair, het is organisch.” We zouden ons dus ook niet zo druk moeten maken met het behalen van een hogere educatie, maar om ontplooiing van de talenten die we beschikken. Op die manier kunnen we zelf ons leven vormgeven.


Bij het ontwikkelen van een talent speelt passie een grote rol, aldus Robinson. En in mijn ogen is dit één van de meest belangrijke beweegredenen. Als je iets doet wat je niet leuk vind, wat heeft het dan nog voor nut? (Voorbehouden dat je een keuze hebt natuurlijk). Het zorgt er uiteindelijk enkel voor dat je je ongelukkig voelt. Robinson illustreert het mijns inziens precies met zijn opmerking dat een uur kan voelen als vijf minuten als je iets doet waar je passie voor hebt, maar vijf minuten ook als een uur kan voelen als dat niet zo is. Passie is belangrijk.

Uitvinden waar je passie voor hebt is echter niet altijd simpel. Zo was ik er vroeger van overtuigd dat ik archeoloog wilde worden. Daarna architect. Daarna journalist. En nu studeer ik een opleiding Communicatie. Het zijn verschillende periodes in mijn leven geweest die me gevormd hebben tot wie ik nu ben.

Zelfontplooiing is dus een organisch proces. Robinson is dan ook van mening dat we af moeten van het lineaire industriemodel van educatie, en over moeten stappen op een divers landbouwmodel. Hierbij is het streven een situatie te creëren waarin de studenten opbloeien. Zo wordt de educatie gepersonaliseerd voor de leerlingen.

We think
Charles Leadbeater is ook tegen het ouderwetse industriemodel van educatie. Volgens hem is dat niet bevorderlijk voor innovatie. Hij stelt een aanpak voor die gericht is op ‘community’-vorming. Op die manier werken mensen samen om elkaar te helpen. ‘Delen’ is daarbij het toverwoord, en met de opkomst van het internet is dat erg gemakkelijk geworden. Persoonlijk merk ik dat educatie al langzaamaan deze kant opgaat. Zo is het aantal Facebookgroepen dat gerelateerd is aan een bepaald vak dat ik volg bij mij al niet meer op één hand te tellen. Hierin beantwoorden we bijvoorbeeld elkaars vragen en posten we bruikbare informatie. Dit verloopt organischer dan wanneer iedere student afzonderlijk de docent e-mailt wanneer hij of zij met een vraag zit. 


Conclusie
Ik denk dat de ideeën van Robinson en Leadbeater steeds dichterbij komen. Zoals ik al meerdere keren in diverse opdrachten en blogs heb geschreven: de wereld is op weg naar een meer organische 3.0 situatie, maar er is nog een lange weg te gaan.

Referenties

Gepost door op 1 opmerking:
Labels: , , , , , , ,

zondag 3 maart 2013

Eén... twee... drie punt nul!

De afgelopen drie colleges hadden alles te maken met de veranderende samenleving. Het centrale concept hierbij is de 1.0-2.0-3.0 indeling. In deze blog zal ik uitleggen wat dit inhoudt met behulp van een recentelijk voorbeeld.

Wat is het verschil tussen 1.0, 2.0 en 3.0?
De termen 1.0, 2.0 en 3.0 worden het best uitgelegd in onderstaande afbeelding. In de 1.0 samenleving hebben instituties de rol van zender en de individuen de rol van zender. Er is geen sprake van terugkoppeling. Wanneer dit wel zo is, dan is het een 2.0 samenleving. In deze samenleving luisteren instituties naar hun klanten en gebruiken ze de feedback om zich te ontwikkelen. De termen zijn afkomstig van het web. Web 1.0 staat voor sites die als etalage fungeren en web 2.0 voor sites die mede gevormd worden door de bezoekers, bijvoorbeeld door comment sections. De volgende stap is 3.0. Hier is de distinctie tussen institutie en individu grotendeels verdwenen, en heeft deze plaats gemaakt voor een netwerk van wederzijdse communicatie. (Van Driel, 2012).

Figuur 1: De ontwikkeling van samenleving 1.0 naar 3.0. (Derksen, M. in: Van den Hoff, R., 2011)

Overgang naar 3.0 in de praktijk
Het punt dat in de colleges Mediawijsheid naar voren kwam is dat er een overgang plaatsvindt van een 1.0 naar een 3.0 samenleving. Maar hoe kunnen we dit in ons dagelijks leven merken? Een goed voorbeeld heeft te maken met de gebeurtenis op deVestdijk in Eindhoven onlangs. Hier werd een jongen zwaar mishandeld door acht jongens. De gebeurtenis is met beveiligingscamera’s opgenomen. De politie besloot in samenwerking met Omroep Brabant deze beelden op televisie te tonen, om zodoende de daders te achterhalen. Ook kon men de video online bekijken en delen. Dit werd massaal gedaan, en in no-time waren de daders gevonden.

Het 3.0 karakter van de situatie is duidelijk. Individuen deelden de video met de individuen in hun netwerk, die dat op hun beurt weer opnieuw deelden. Door de technische vooruitgang is het proces dynamischer geworden. Nu is de vraag of dit een positieve of negatieve verandering is. 


Is de verandering positief of negatief?
Mijns inziens kunnen we zoals zo vaak spreken van een ‘twee zijden van dezelfde munt’ situatie, waarmee ik wil zeggen dat er zowel positieve als negatieve kanten zijn. Het positieve spreekt voor zich: criminelen kunnen sneller worden opgespoord. Er zaten echter ook negatieve kanten aan het hele gebeuren rondom de mishandeling. Zo maakte GeenStijl de namen van de verdachten bekend, compleet met hun vermeende telefoonnummers. Het zorgde voor een golf van ‘vigilante justice’, wat wil zeggen dat het volk het recht in eigen handen probeerde te nemen. Tom Kantelberg, die met zijn gegevens op GeenStijl stond maar niets metde mishandeling te maken had, werd bijvoorbeeld belaagd. Hij verklaarde: “Ik werd constant gebeld en kreeg mailtjes binnen op mijn telefoon. Ook mijn compagnon werd gebeld en ook hem scholden ze verrot. Dat is niet fijn.” En hier bleef het niet bij. “Iemand belde om afspraak te maken om een vloer te laten leggen. Hij wilde me er in laten stinken.” Tom werd het slachtoffer van de netwerksituatie zonder dat hij er iets aan kon doen.

Conclusie
Uiteindelijk denk ik dat de overgang naar 3.0 positief is. Het geval van Tom Kantelberg is natuurlijk slechts een voorbeeld van een instantie waarin het fout is gegaan. Dit kun je niet projecteren op de hele 3.0 situatie. 3.0 is dynamischer en de individu is minder afhankelijk van de ‘gevestigde orde’. Het biedt mensen meer mogelijkheden om zelf te bepalen hoe het leven is ingericht. Het is echter wel belangrijk dat men de gevaren inziet, zodat gevallen als Tom Kantelberg zoveel mogelijk voorkomen kunnen worden. In andere woorden, gebruik je gezonde verstand zodat deze veranderde samenleving een positieve is!

Referenties

Gepost door op Geen opmerkingen:
Labels: , , , , , ,

zondag 3 februari 2013

Privacy en het internet

'Even de vakantiekiekjes op Facebook zetten', een handeling die in deze 'day and age' volkomen normaal is. Het is immers een makkelijke en snelle manier om je belevenissen met de wereld te delen. Niet iedereen zal zich echter bewust zijn van de risico's die zo'n triviale handeling met zich mee kan brengen. Want wie zou mijn gegevens nou willen misbruiken?

Privacy door de jaren heen
Het begrip 'privacy' is nog relatief nieuw. In het college Mediawijsheid (Van Driel, 28-01-2013) werd verteld dat het in 1879 ontstond. Tot aan de 19e eeuw was er nauwelijks sprake van grenzen of anonimiteit. Omdat men zich bewust werd dat sommige dingen wellicht niet zo gepast zijn voor kinderen, werden er meer grenzen opgebouwd. Deze werden vervolgens weer enigszins afgebroken door de opkomst van de televisie in de jaren '80. In de 21e eeuw zijn sociale media steeds belangrijker geworden en dit heeft ook zo zijn effect op privacy.


Sociale media en privacy
Sociale netwerksites sporen gebruikers aan om hun persoonlijke gegevens en foto's openbaar te maken aan de rest van de online gemeenschap door middel van bepaalde specificaties. Zo zorgt de aanbevolen privacy instelling op Facebook ervoor dat iedereen je statusupdates, foto's, berichten, biografie en familie kan zien. Op het gros van de sociale mediasites is de informatie eenvoudig bereikbaar voor derde partijen, zonder dat daarvoor de medewerking van de site zelf nodig is. Hierdoor wordt het risico op criminele activiteit, zoals identiteitsfraude, groter. Iemand is schuldig aan identiteitsfraude als diegene zich een identiteit van een ander of een niet-bestaande identiteit aanwendt. Hiervoor gebruikt de fraudeur de persoonlijke gegevens van het doelwit, zoals diens geboortedatum, geboorteplaats, opleidingsniveau en foto's. Juist dit zijn dus de gegevens die op een doorsnee sociaal netwerkprofiel te vinden zijn. Het is dan ook geen verrassing dat identiteitsfraude via sociale media toeneemt.

Dikwijls hebben sociale netwerksites privacy instellingen waarmee de gebruikers kunnen bepalen voor wie welke informatie toegankelijk is. Op deze manier heeft niet jan en alleman toegang tot de persoonsgegevens, wat een prima manier is om identiteitsfraude tegen te gaan. Het probleem hiermee is echter dat websites continu aan veranderingen onderhevig zijn, waardoor deze instellingen nogal eens kunnen veranderen. In 2011 gebeurde dit bijvoorbeeld toen Facebook de Timeline-profielen introduceerde.

Attitude ten opzichte van online privacy
Dat activiteiten zoals identiteitsfraude mogelijk zijn kan er tevens in liggen dat veel mensen de gevaren niet inzien. Er heerst een soort laconieke attitude ten opzichte van privacy bij veel gebruikers van sociale media. Uit een marktonderzoek in 2009 bleek dat 98% van de Nederlanders van identiteitsfraude had gehoord, maar dat slechts 43% het als een bedreiging zag.

Een argument dat vaak de kop opsteekt is "Ik heb toch niets te verbergen." Wellicht is dit correct op persoonlijk gebied, en heeft deze persoon er daadwerkelijk geen problemen mee als een onbekende zijn of haar interesses en foto's kan bekijken. Er wordt echter niet bij stil gestaan dat iemand deze gegevens zou kunnen gebruiken voor criminele activiteiten.

Afgebroken grenzen
De grenzen die in de 19e eeuw ontstonden, lijken onder de invloed van social media steeds verder afgebroken te worden. Met deze verminderde privacy komt met gevaar, wat door velen onderschat lijkt te worden. Ik ben dan ook van mening dat het geen positieve ontwikkeling is. Het zou helpen als sociale netwerksites hun standaardinstellingen volledig op 'alleen vrienden' zouden zetten. Op die manier worden onverschillige gebruikers toch beschermd. Echter, een dergelijke verandering zie ik helaas niet snel gebeuren. De enige echte manier om het gevaar van verminderde privacy te verminderen zal echter liggen in een verhoogd bewustzijn bij de gebruikers. Veiligheid begint immers bij jezelf.

Kijktip
Iets wat bij kan dragen aan een verhoogd bewustzijn wat betreft privacy zijn films als 'Catfish'. De documentaire vertoont het verhaal van Nev Schulman, een fotograaf uit New York die via sociale netwerken in contact komt met een vrouw. Hij begint een langeafstandsrelatie met haar, maar na enige tijd blijkt dat er iets niet helemaal in de haak is. Hieronder kun je de trailer bekijken:


Referenties
Gepost door op 1 opmerking:
Labels: , , ,
Abonneren op: Posts (Atom)